پروتزهای دندانی و بازسازی عملکرد دهان

هدف درمان پروتزی

درمان پروتزی برای بازسازی دندان آسیب‌دیده یا جایگزینی دندان ازدست‌رفته انجام می‌شود. هدف، بهبود جویدن، گفتار و ظاهر همراه با محافظت از بافت‌های باقی‌مانده است. طرح درمان باید به‌گونه‌ای باشد که بتوانید آن را تمیز کنید و برای کنترل و تعمیر احتمالی آن برنامه داشته باشید.

پروتز ثابت متکی بر دندان

روکش پوششی برای دندانِ نیازمند بازسازی گسترده است. بریج می‌تواند فضای یک یا چند دندان ازدست‌رفته را با تکیه بر دندان‌های مجاور پر کند. سلامت و قدرت پایه‌ها، طول فضای بی‌دندانی، وضعیت لثه و نیروهای جویدن پیش از انتخاب بررسی می‌شود. در بعضی دندان‌ها، ترمیمی با پوشش محدودتر می‌تواند بافت بیشتری را حفظ کند.

پروتز متحرک و اوردنچر

پروتز متحرک ممکن است بخشی از دندان‌ها یا همه دندان‌های یک فک را جایگزین کند. اوردنچر روی دندان‌های منتخب یا ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرد و می‌تواند گیر و ثبات بیشتری ایجاد کند. این پروتز نیز به خروج روزانه، نظافت دقیق و بررسی اجزای اتصال نیاز دارد. قطعات نگهدارنده ممکن است با استفاده فرسوده شوند و به تعویض نیاز پیدا کنند.

انتخاب ماده و طراحی

سرامیک، زیرکونیا، فلز یا ترکیب آن‌ها بسته به محل درمان، فضای موجود، شدت نیروها و نیاز زیبایی انتخاب می‌شود. نام ماده به‌تنهایی کیفیت درمان را تعیین نمی‌کند. طراحی، کیفیت اتصال یا چسباندن، هماهنگی تماس دندان‌ها و امکان رعایت بهداشت نیز مهم‌اند. انتخاب «سفیدترین» یا «سخت‌ترین» ماده الزاماً بهترین انتخاب برای هر دندان نیست.

ساخت و ارزیابی پروتز

پس از اقدامات مقدماتی، وضعیت دهان و بایت ثبت می‌شود. در صورت نیاز، یک یا چند جلسه امتحان برای بررسی تناسب، ظاهر و عملکرد انجام می‌گیرد. پس از تحویل نیز ممکن است تنظیمات لازم باشد. درد، زخم یا بلندی آزاردهنده نباید فقط با تحمل‌کردن پیگیری شود؛ برای بررسی مراجعه کنید.

دوام پروتز

پوسیدگی پایه‌ها، التهاب لثه، دندان‌قروچه و تغییرات استخوان می‌تواند بر دوام اثر بگذارد. گاهی تعمیر یا اصلاح کافی است و گاهی تعویض لازم می‌شود. زمان تعویض برای همه یکسان نیست و بر اساس وضعیت واقعی پروتز و بافت‌ها تعیین می‌شود.